232Ճերմակաթույր հագած մեկին

1. Ճերմակաթույր հագած մեկին

Գողգոթայում տեսա ես,

Որոնում էր ինչ-որ մեկին՝

Սիրուց խոցված մեկի պես:

«Ո՜վ բարի մարդ,- ասի նրան,-

Այդպես ո՞ւմ ես ման գալիս»:

Ձեռքը դրած սրտի վրա՝

Ավելի էր մոտ գալիս:

2. Ասաց. «Լսի՛ր, ո՛վ սիրելիս,

Իմ Սիրուհուն ման կգամ,

Դու էլ փնտրի՛ր ու գտնելիս

Ասա` իրեն ման կգամ:

Ասա՛ նրան, որ հաղթեցի

Իր ոխերիմ թշնամուն,

Հիմնահատակ արի նրան՝

Տալով ամենը քամուն:

3. Ասա՛ նրան, որ իր համար

Սիրո վերք եմ ստացել,

Երկիր-երկինք տանող ճամփան

Իմ մարմնով եմ բաց արել,

Որ նա անցնի այդ ճամփայով,

Ինձնով երկինք սլանա,

Սիրտը բացած` գրկիս մեջ նա

Սիրող սրտիս միանա»:

4. Տեսա արնոտ կողը Նրա

Մաքուր ճերմակի տակից,

Արյունոտ էր շորը թեև,

Բայց չէր հանել Իր հագից:

Ասաց. «Կուզեմ այս շորերով

Նշանվել իմ կույսի հետ,

Որ նա տեսնի ու դարերով

Սիրով ապրի միշտ ինձ հետ:

5. Գնա՛, գտի՛ր իմ սիրուհուն,

Թե ծարավ է՝ ջուր կտաս,

Թե պաղել է նա Ինձանից,

Իմ կրակից հուր կտաս:

Ասա՛ նրան, որ շատ շուտով

Կգամ, ինձ մոտ կտանեմ,

Գգվանքներով ու կարոտով

Փառաց տեղս կհանեմ»: