594Տրտմության մեջ իմ հոգու` հույսն է միակ

1. Տրտմության մեջ իմ հոգու` հույսն է միակ,

Խավարի մեջ օրերիս` լույսն է միակ,

Նա է, որ Իր գիրկն առած, ինձ է օրհնում,

Ինձ չարից ամեն վայրկյան Նա է փրկում:

Հայրն է Նա իմ,

Հայրն է Նա քո,

Հայրն է ներող,

Տերն է սիրող:

Հավատա՛ և աղոթի՛ր, որ մեր կյանքը սեր դառնա,

Հավատա՛ և աղոթի՛ր, որ խավարը հեռանա,

Հավատա՛ և աղոթի՛ր, ցավ ու վիշտ կվերանան,

Հավատա՛ միայն և աղոթի՛ր,

Հավատա՛ միայն:

2. Ով Նրան ամբողջ սրտով կորոնի,

Ով Նրան ամբողջ հոգով կապավինի,

Միշտ Նրա կրծքին փարված՝ կյանքն իր կապրի,

Ողողված Նրա լույսով՝ միշտ կօրհնվի:

Հայրն է Նա իմ,

Հայրն է Նա քո,

Հայրն է ներող,

Տերն է սիրող:

Հավատա՛ և աղոթի՛ր, որ մեր կյանքը սեր դառնա,

Հավատա՛ և աղոթի՛ր, որ խավարը հեռանա,

Հավատա՛ և աղոթի՛ր, ցավ ու վիշտ կվերանան,

Հավատա՛ միայն և աղոթի՛ր,

Հավատա՛ միայն: