657Հրեշտակն յերկնից կ’իջնայ,

1. Հրեշտակն յերկնից կ’իջնայ,

Կ’ըսէ մարդկանց սեռին.

«Ադամորդի՛, ցնծա՛,

Ահա քեզ աւետիս.

Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց, (2)

Իբր անդրանիկ յարուցելոց»:

2. Երբ կ’որոտար երկինք,

Երկրի հիմն սարսեցաւ.

Ապշած ինկան մարդիկ,

Տապանը բացուեցաւ:

3. «Հոս չէ Ան, որ մեռաւ.

Կանայք, ինչո՞ւ կ’ողբաք.

Սուգի ատենն անցաւ,

Ուրախանայ աշխարհք»:

4. «Եկէք, ու զիս տեսեք,-

Ըսաւ Ինք` Տէրն փառաց,-

Բոլոր աշխարհ գացէք,

Ըսէք ամեն ազգաց»:

5. Արդ մենք ալ յարութեան

Հանդէսը կատարենք.

Եւ ի ձայն ցնծութեան

Ուրախալից գոչենք: