661Ծիրանի հագուստով, փշե պսակով ես կանգնած,

1. Ծիրանի հագուստով, փշե պսակով ես կանգնած,

Ձեռքերդ իրար հետ կապված են պինդ,

Դեմքիդ վրա ի՜նչ մեծ տառապանք է ընդգծված,

Որքա՜ն խղճահարություն դեպ մարդիկ:

2. Բայց Դու այդ ծաղրանքի ու տառապանքի մեջ

Մարդկության համար աղոթք ես անում,

Եվ այդ ժամին անհամեմատ մեծ ցավ է Քեզ,

Որ ոմանք, Քեզ մերժելով, չեն փրկվում:

3. Դու ձգտում ես քնքշորեն գրկել բոլորին՝

Սիրող հայացքդ ուղղած նրանց վրա,

Բայց Քո սերը հասկանալի չէ շատերին,

Եվ ամբոխը գոռում է Քեզ վրա:

4. «Նրան ծաղրանքով պատի՛վ տվեք, ծնկի՛ եկեք,

Ողջո՜ւյն հրեաների Թագավորին»,

Եվ Մեծ Թագավորի կապված ձեռքերի մեջ

Նրանք եղեգից գավազան տվեցին:

5. Փայտով խփում էին Նրա փշե պսակին,

Եվ սուրբ ճակատից արյունն էր հոսում,

Խփում և թքում էին արյունոտ երեսին

Եվ չարությամբ ավելի ծիծաղում:

6. Այդպես Փրկիչը մարդկանց համար տառապեց

Ապականված չար աշխարհի կողմից,

Օ՜, եղբա՛յր, քեզ համար քո Փրկիչը տանջվեց,

Որ քեզ փրկի հավիտյան կորստից: