662Երբ մտնում եմ սրբարանը Քո

1. Երբ մտնում եմ սրբարանը Քո,

Այնժամ սիրտն է իմ ասում.

«Ո՞վ ունեմ երկնքում ու երկրի վրա,

Քեզանից բացի ոչինչ չեմ ուզում»:

Տերն է իմ բաժինը (3), հավիտյան: (2)

2. Ու թե սիրտս ու մարմինս մաշվի,

Բայց հոգին իմ թող որ ասի.

«Տերն է սրտիս զորությունն ու բաժինը,

Թող Նրանով միշտ լցվի հոգիս»:

Տերն է իմ բաժինը (3), հավիտյան: (2)

3. Թող միշտ վայելի իմ հոգին Քեզի

Եվ Քեզ սիրելով՝ անընդմեջ ասի.

«Բարի է, ո՛վ Տեր, մոտենալ Քեզի,

Հույսս Քեզ վրա միշտ պիտի լինի»:

Տերն է իմ բաժինը (3), հավիտյան: (2)