690Տիեզերքում աստվածային մի ճամփորդ է իմ հոգին,

1. Տիեզերքում աստվածային մի ճամփորդ է իմ հոգին,

Երկրից անցվոր` երկրի փառքին անհաղորդ է իմ հոգին:

Հեռացել է ու վերացել մինչ աստղերը հեռավոր,

Վար մնացած մարդու համար արդեն խորթ է իմ հոգին:

2. Ես շնչում եմ միշտ կենդանի Աստծո շունչը ամենուր,

Ես լսում եմ Նրա անլուռ կանչն ու հունչը ամենուր,

Վեհացնում է ու վերացնում ամենալուր իմ հոգին

Տիեզերքի խոր մեղեդին ու մրմունջը ամենուր:

3. Ամեն անգամ Քո տվածից երբ մի բան ես Դու տանում,

Ամեն անգամ, երբ նայում եմ, թե ինչքա՜ն է դեռ մնում,

Զարմանում եմ, թե` ո՜վ Շռայլ, ինչքա՜ն շատ ես տվել ինձ,

Ինչքա՜ն շատ եմ դեռ Քեզ տալու, որ միանանք մենք նորից:

4. Արևելքի եդեմներին իջավ պայծառ իրիկուն,

Դրախտային պալատներում սպասում են իմ հոգուն:

Ի՜նչ եմ շինում էս ցեխերում` աղմուկի մեջ վայրենի,

Ա՜ խ, թե նորից գտնեմ ճամփան` դեպի էնտեղ, դեպի տուն:

Youtube ♪♫ ➤