172Գողգոթայի սարը ելա երազով,

1. Գող•ոթայի սարը ելա երազով,

Տիրոջ խաչված խաչին հասա մուրազով,

Տեսա Տերս արյունոտ էր վերից վար,

Արնաթաթախ թաց վերքերը կերեվար:

2. Այդ տեսնելով՝ չկարացի համբերել,

Ոտքերն ընկա, ըսկսեցի համբուրել,

Փաթաթվելով Տիրոջս այնպես փարվեցի,

Ինձ թվաց, թե խաչյալի հետ ձուլվեցի:

3. Լույս սկսեց ճառա•ել իմ մարմինը,

Ինձ հեղել էր Տիրոջ քավիչ արյունը,

Հենց այդ պահից Տիրոջ սերը հասկացա,

Այդ սիրո մեջ հավերժ մնալ խոստացա:

4. Էլ ոչ ահ կար, ոչ էլ մահ կար ինձ համար,

Էլ ոչ ցավ կար, ոչ էլ տանջանք ինձ համար,

Հավերժական փրկությանը փաթաթված՝

Երկինքների երկնից էի նայում ցած: