189Դժոխքեն ես աղաղակի ձայն մը առի,

1. Դժոխքեն ես աղաղակի ձայն մը առի,

Սիրտս կճնշվի այս տանջանքեն անվերջ տարի,

Խիստ •ոչելով վա՜յ կկարդա հարստության,

Կտանջվի հետեւողը խաբեության:

2. Ո՜ւր են անոնք եղբայրներս ու սիրելիքս

Որ կարող չեն ազատել զիս այս նեղ տեղեն,

Ըզ•ուշացեք իմ սիրելի հին• եղբայրներ

Չեք ազատվի աղաղակով այս տանջանքեն:

3. Ուր է սեղանս, որ լեցուն էր բարիքներով,

Ուր է հանդերձս, որ շքեղ էր բեհեզներով,

Ձ•եցին զիս ծծումբով լի փոսի մեջ խոր,

Ահա զուրկ եմ կաթիլ ջրեն տեղս է հոս:

4. Ով անիծյալ աշխարհի զվարճությունը

Մոռցուցիր զիս այստեղի թշվառությունը,

Կապեցիր զիս` Կապվե,- ըսիր անքակտելի,

Վճիռս կնքված՝ հավիտյան է անլուծելի:

5. Ով անիծյալ աշխարհի հարստությունը,

Մոռցուցիր զիս այստեղի աղքատությունը,

Մտցուցիր զիս դժոխքին ու խավարին մեջ,

Ընկեր ըրիր կրակին ու բոցին անշեջ:

6. Զրկեցիր դուն աղքատ, վիրավոր ու արդար,

Տեսավ Աստված ու դատավորը անաչառ,

Ուստի դուն հոս տանջվե հավետ չարաչար,

Իսկ Դու Ղազարոս վայելե փառք սրբոց հետ: