217Մեր ճամփան է միշտ փշոտ ու քարքարոտ,

1.Մեր ճամփան է միշտ փշոտ ու քարքարոտ,

Ախ, մեր սրտերն են, Քո սիրուն միշտ կարոտ,

Լքված էինք ու մոլորված աշխահում,

Բայց մենք •տանք մեր փրկություն ու մեր տուն:

Թող մեր սրտերում բորբոքվի կրակը,

Որ չմոռանանք Քո անմար ճրա•ը,

Գործիր Դու մեր սրտերի մեջ, ով Հիսուս,

Որ իմանանք Դու ես մեր Տերը եւ Հույս:

2Կա աշխարհում արդյոք այդքան շատ մեծ սեր,

Կամ հո•ատար ու տանջված այսպես Տեր,

Ոնց մոռանամ Քո վերքերը իմ Հիսուս,

Կամ էլ խոցված Քո ձեռքերը ով իմ լույս:

Թող մեր սրտերում բորբոքվի կրակը,

Որ չմոռանանք Քո անմար ճրա•ը,

Գործիր Դու մեր սրտերի մեջ, ով Հիսուս,

Որ իմանանք Դու ես մեր Տերը եւ Հույս:

3. Խաչին վրա •ամեցիր մեր մեղքերը,

Ու փշրեցիր մեր քարացած սրտերը,

Օտար էինք հիմա դարձանք հարազատ,

Չենք վախենում թեկուզ աշխարհն անի դատ:

Թող մեր սրտերում բորբոքվի կրակը,

Որ չմոռանանք Քո անմար ճրա•ը,

Գործիր Դու մեր սրտերի մեջ, ով Հիսուս,

Որ իմանանք Դու ես մեր Տերը եւ Հույս: